Najlepsza opiekunka
Koszalin

OPIEKA NAD OSOBA CHORA I NIESAMODZIELNĄ



Wszawica jest chorobą zakaźną, powodowaną przez pasożyta - wesz głowową. Pasożyt ten żyje wyłącznie na owłosionej skórze głowy człowieka i żywi się jego krwią. Wielkość dorosłego owada nie przekracza 2-3mm. Larwy wszy (gnidy) mają kolor białawo-brązowy, a rozmiarem przypominają główkę szpilki. Samica składa zwykle od 6 do 8 jaj dziennie przez kolejne 20 dni. Dzięki substancji klejącej mocno przyczepiają się do skóry głowy. W ciągu 10 dni z jajeczek wylęga się larwa, która następnie przekształca się w dorosłego osobnika. Pasożyt żywi się wyłącznie krwią człowieka. W miejscu ukąszenia powstaje niewielkie zgrubienie, które swędzi i piecze. Wesz głowowa potrafi jedynie pełzać, dlatego też zarazić się nią można tylko przez bezpośredni kontakt z osobą chorą, używanie tego samego grzebienia, ręcznika, ubrań, pościeli itp. Szerzeniu wszawicy sprzyjają także duże skupiska ludzi.

Cel zabiegu założenia czepca przeciwwszawiczego:
usunięcie pasożytów z owłosionej części głowy.
Niebezpieczeństwa podczas zakładania czepca:
podrażnienie skóry (należy przemyć to miejsce dużą ilością wody),
zalanie oczu, uszu i błon śluzowych środkiem przeciwwszawiczym.
Zasady obowiązujące podczas zakładania czepca przeciwwszawiczego:
respektowanie praw pacjenta w zakresie:
- wyrażenia zgody na zabieg,
- zapewnienia warunków intymności i zachowania przez personel tajemnicy
zawodowej.
zapoznanie się z zaleceniami producenta przed zastosowaniem środka owadobójczego,
wykonanie próby uczuleniowej przed zabiegiem, rozprowadzając lek na skórze za uchem pacjenta wacikiem nasączonym środkiem owadobójczym,
zabezpieczenie oczu, uszu, nosa pacjenta przed zalaniem,
podczas zakładania i zdejmowania czepca zachować środki ostrożności przed rozprzestrzenianiem się insektów,,
zapewnienie pacjentowi poczucia bezpieczeństwa,
przestrzeganie czasu działania środka owadobójczego,
dezynfekowanie materiału i sprzętu po zdjęciu czepca,
dokładne 2-3 krotne umycie włosów po zdjęciu czepca,
sczesywanie włosów po umyciu gęstym grzebieniem,
kontrolowanie stanu skóry głowy i włosów w ciągu następnych 2 tygodni.

STRUKTURA CZYNNOŚCI

I. Czynności przygotowawcze
Przygotowanie opiekunki:
Higieniczne mycie rąk,
Założenie rękawiczek jednorazowego użytku.
Przygotowanie materiału, sprzętu, otoczenia:
Skompletowanie zestawu:
- środek przeciwwszawiczy dostępny na rynku przygotowuje się wg
zaleceń producenta, ogrzać do temp. pokojowej,
- ilość leku uzależniona od długości i gęstości włosów,
- wata duża warstwa, dostosowana do wielkości owłosionej powierzchni,
- folia plastikowa lub ceratka do założenia na głowę owiniętą w watę,
- chusta „rogówka”,
- miska nerkowata,
- rękawiczki,
- wazelina z łopatką,
- grzebień (gęsty),
- zapinki do włosów ( jeżeli są długie),
- chusteczka ozdobna do dyskretnego zamaskowania czepca.
- papier toaletowy lub woreczek foliowy do zabezpieczenia i spalenia wyczesanych włosów.
Przygotowanie otoczenia - zapewnienie warunków intymności:
- ustawienie parawanu,
- poproszenie o opuszczenie sali pacjentów, którzy mogą chodzić,
- zamknięcie drzwi do sali.
Przygotowanie pacjenta:
- poinformowanie pacjenta o celu i przebiegu zabiegu,
- uzyskanie zgody chorego na wykonywanie zabiegu założenia czepca
przeciwwszawiczego,
Ułożenie pacjenta w dogodnej pozycji:
- siedzącej na krześle,
- półsiedzącej z podparciem ramion,
- siedzącej w łóżku z podparciem ramion.

II. Czynności właściwe:
założenie rękawiczek jednorazowego użytku,
zabezpieczenie ramion pacjenta ręcznikiem, peleryną lub jednorazowym ręcznikiem (szczelnie okrywają w okolicy szyi),
wlanie niewielkiej ilości płynu przeciwwszawiczego do miski nerkowatej (wykonanie próby),
nasączenie wacika środkiem przeciwwszawiczym,
wykonanie próby uczuleniowej za uchem lub na wewnętrznej stronie przedramienia pacjenta,
sprawdzenie próby po 15 minutach, jeżeli wystąpi zaczerwienienie, lekkie pieczenie, swędzenie zastosować inny środek, na który także należy wykonać próbę,
zabezpieczenie uszu chorego wacikami przed insektami oraz zalaniem środkiem przeciwwszawiczym,
rozczesanie włosów na pasma ( w przypadku długich włosów , rozłożenie ich na ręczniku),
wlanie ogrzanego płynu do miski nerkowatej,
rozprowadzanie płynu przeciwwszawiczego na włosach nasączonym wacikiem, rozpoczynając od nasady włosa kończąc na pasmach włosów,
odrzucanie każdego wacika po rozprowadzeniu leku do miski nerkowatej,
powtarzanie czynności kilkakrotnie, rozprowadzając płyn na całej głowie. W przypadku długich włosów rozprowadzenie płynu na założone na głowę włosy,
sprawdzenie efektu nawilżenia włosów,
pokrycie (dokładnie i szczelnie) włosów jednolitym płatem waty, rozpoczynając od czoła, kończąc na tyle głowy,
zawiązanie chusty trójkątnej, rozpoczynając od czoła ku tyłowi i kończąc na czole (schowanie rogów),
schowanie kosmyków włosów pod warstwy czepca,
utkanie waty pod chustę,
rozprowadzenie wazeliny łopatką na skórze głowy, na granicy chustki,
sprawdzenie umocowania chustki (poprzez lekkie pociągniecie,
wyjęcie wacików z uszu i wyrzucenie do miski nerkowatej,
zdjęcie ręcznika (chusty) z ramion i położenie na tacy,
poinformowanie pacjenta o czasie utrzymania czepca przeciwwszawiczego na głowie,
odczekanie czasu działania zgodnie z informacją na ulotce,
zdjęcie czepca,
umieszczenie go w szczelnie związanym foliowym woreczku,
dokładne 2-3 – krotne umycie głowy pacjenta,
płukanie głowy po umyciu wodą o temperaturze 36-39oC z dodatkiem rozcieńczonego octu ( na 1 litr ciepłej wody 1 łyżeczka octu 6%, ocet powoduje pękniecie otoczki gnid),
założenie ogrzanego ręcznika na włosy w celu osuszenia ich,
sczesywanie gnid przy użyciu gęstego grzebienia, suche włosy sczesywać nad miseczką z wodą,
wycieranie pozostałości z grzebienia w ligninę.

III. Czynności końcowe:
uporządkowanie materiałów, sprzętu, otoczenia:
- odstawienie parawanu,
- wywietrzenie sali,
- wyniesienie tacy, wyrzucenie jednorazowego materiału do spalenia,
- opróżnione opakowanie po preparacie przeciwwszawiczym wyrzucić
do śmieci,
- wyrzucenie woreczka foliowego z czepcem do spalenia,
- mycie i dezynfekcja ( środkiem dostępnym w oddziale) miski nerkowatej, tacy,
grzebienia,
- oddanie do dezynfekcji chusty trójkątnej, ręcznika oraz innych
przedmiotów mających kontakt z włosami,
- uporządkowanie sprzętu wykorzystywanego przy czynności zakładania
czepca przeciwwszawiczego.
postępowanie z pacjentem:
- powtórzenie założenia czepca po 3-4 dniach po wcześniejszym
sprawdzeniu głowy,
- kontrolowanie stanu włosów kilkakrotnie w ciągu tygodnia w sytuacji
zauważenia objawów wszawicy.
czynności końcowe wykonane przez opiekuna;
- zdjęcie rękawiczek,
- dokładne higieniczne mycie rąk,
udokumentowanie skuteczności wykonania zabiegu.


Kodeks etyki zawodowej pielęgniarki i położnej
Rzeczypospolitej Polskiej
PRZYRZECZENIE
„Z głębokim szacunkiem i czcią przyjmuję nadany mi
tytuł pielęgniarki /położnej i uroczyście przyrzekam:
1. Sprawować profesjonalną opiekę nad życiem i zdrowiem ludzkim.
2. Według najlepszej mej wiedzy przeciwdziałać cierpieniu, zapobiegać
chorobom, współuczestniczyć w procesie terapeutycznym.
3. Nieść pomoc każdemu człowiekowi bez względu na rasę, wyznanie
religijne, narodowość, poglądy polityczne, stan majątkowy i inne różnice.
4. Okazywać pacjentom należny szacunek, nie nadużywać ich zaufania
oraz przestrzegać tajemnicy zawodowej.
5. Strzec godności zawodu pielęgniarki/położnej, a do współpracowników
odnosić się z szacunkiem i życzliwością, nie podważać ich zaufania,
postępować bezstronnie mając na względzie przede wszystkim dobro
pacjenta.
6. Wdrażać do praktyki nowe zdobycze nauk medycznych, społecznych
i humanistycznych oraz systematycznie doskonalić swoje umiejętności
i wiedzę dla dobra zawodu.
7. Rzetelnie wypełniać obowiązki wynikające z pracy w tym zawodzie.
CZĘŚĆ OGÓLNA
1. Zasady etyki zawodowej wynikają z uniwersalnych zasad etycznych
i zobowiązują pielęgniarki i położne do przestrzegania praw pacjenta
i dbania o godność zawodu.
2. Działalność zawodowa pielęgniarki i położnej to świadome i
dobrowolne podejmowanie profesjonalnych działań na rzecz pacjentów
niezależnie od ich sytuacji zdrowotnej i społecznej.
3. Pielęgniarka/położna swoją postawą osobistą, zawodową i społeczną
powinna dbać o prestiż zawodu i podnosić jego znaczenie
w społeczeństwie.
4. Czynności zawodowe pielęgniarki/położnej nie mogą służyć aktom
bezprawnym ani też powodować szkód dla zdrowia ludzkiego.
5. Pielęgniarka/położna posiadająca pełne uprawnienia zawodowe ponosi
osobistą odpowiedzialność za swoje działania.
6. Pielęgniarka/położna działa zawsze w interesie swych pacjentów
szczególnie tam, gdzie ich życie i zdrowie mogą być zagrożone.
7. Wszelkie szczegółowe ustalenia dotyczące uzupełniającej działalności
zawodowej pielęgniarki/położnej w zakresie działalności naukowobadawczej,
edukacyjnej i administracyjno–organizacyjnej powinny
uwzględniać powyższe zasady ogólne.
2
CZĘŚĆ SZCZEGÓŁOWA
I. Pielęgniarka/położna a pacjent
1. Pielęgniarka / położna pełniąc rolę zawodową zobowiązana jest do:
a) udzielania wszystkim pacjentom troskliwej opieki
zgodnej
z obowiązującymi standardami,
b) udzielania pierwszej pomocy w nagłych przypadkach
oraz w sytuacji zagrożenia życia,
c) udzielania pacjentowi rzetelnej i zrozumiałej informacji
dotyczącej procesu pielęgnowania.
2. We współpracy z pacjentem pielęgniarka / położna powinna okazywać
życzliwość, wyrozumiałość, cierpliwość stwarzając atmosferę
wzajemnego zaufania i zrozumienia.
3. Pielęgniarka / położna obowiązana jest przestrzegać następujących
zasad wynikających z praw pacjenta:
a) respektować prawo pacjenta do intymności i godności
osobistej podczas udzielania świadczeń medycznych,
b) realizować świadczenia pielęgniarskie za zgodą pacjenta,
o ile jest on zdolny ją sformułować
c) poinformować pacjenta, w przypadkach odmowy
wyrażenia przez niego zgody, o możliwych skutkach jego decyzji
oraz podjąć próbę przekonania pacjenta, aby zmienił swoje zdanie.
4. Pielęgniarkę/położną obowiązuje zachowanie w tajemnicy wszystkich
wiadomości o pacjencie i jego środowisku (rodzinnym, społecznym)
uzyskanych w związku z pełnieniem roli zawodowej.
5. Pielęgniarka/położna umożliwia pacjentowi kontakt z rodziną, w miarę
potrzeby pomaga rodzinie w sprawowaniu nad nim opieki oraz edukuje
członków rodziny w zakresie dalszego postępowania pielęgnacyjnego.
6. Na prośbę pacjenta lub jego rodziny pielęgniarka/położna umożliwia
kontakt z duchownym, stwarzając w miarę możliwości odpowiednie ku
temu warunki.
7. Pielęgniarka/położna powinna dołożyć wszelkich starań, aby zapewnić
pacjentowi humanitarną opiekę terminalną, godne warunki umierania
wraz z poszanowaniem uznawanych przez niego wartości.
8. Położna powinna przyczynić się do stworzenia godnych warunków
i rodzinnej atmosfery w czasie porodu.
9. Pielęgniarka/położna, nie może żądać od pacjentów dodatkowego
wynagrodzenia ani też uzależniać swych usług od uzyskania korzyści
materialnych.
II. Pielęgniarka/położna a praktyka zawodowa i nauka
1. Obowiązkiem pielęgniarki/położnej jest ciągłe podnoszenie
kwalifikacji zawodowych.
2. Pielęgniarce/położnej nie wolno wykonywać zleceń lekarskich bez
wyraźnego polecenia na piśmie umożliwiającego identyfikację lekarza
i pacjenta z wyjątkiem sytuacji nagłych, stanowiących zagrożenie życiapacjenta. 
Twoja strona firmowa - szybko i za darmo!